Prolog

<MUZYKA>

Jestem Marta, mam 15 lat i mieszkam w jednym z najwyższych wieżowców w Londynie. Moja mama jest jednym z najlepszych prawników w Londynie. Dlatego prawie nigdy nie ma jej w domu... A ojciec, cóż... nie mam pojęcia gdzie on jest. Po prostu odszedł, kiedy byłam mała. Nie pamiętam go za dobrze i dlatego nie staram się nad tym ubolewać. Dobrze mi się żyje, moja mama dużo zarabia, chodzę do najlepszej szkoły, mam cholernie dużo ciuchów. Jestem bogata. Obrzydliwie bogata. Ale kiedyś tak nie było. Mieszkałam z mama w małym domku we wsi, gdzieś w Anglii. Kiedy ojciec nas zostawił, dokuczał nam cholerny głód i nigdy nie marzyłam, że kiedykolwiek będzie mi się tak żyło jak teraz. Więc teraz korzystam z życia w całości. Chcę mieć wszystko. Niektórzy mówią, że jestem rozpieszczona... może jestem, ale wiesz co? Mam to po prostu gdzieś. Nikt nie zna mojej całej historii, więc nikt nie wie co przeszłam w życiu.

Moja przyjaciółka, Melody Parker, wyjechała z rodzicami do Europy. Bardzo za nią tęsknię. Czasami gadamy przez internet albo telefon, ale to nie to samo... Nie spotykamy się już i mam wrażenie, że pomimo naszej siedmioletniej przyjaźni, oddalamy się od siebie. Coraz mniej czasu ze sobą rozmawiamy, czasem zdarza się taki dzień, że wcale.

W sumie zostałam sama, ale specjalnie nie przeszkadza mi to. Odkąd przeprowadziłam się do Londynu i chodzę do najlepszej szkoły, należę do elity. I jestem z tego zadowolona.

Dużo osób mówiło mi, że ślicznie śpiewam, więc kilka miesięcy temu dodałam pierwszy cover na YouTube...

___________________________________________

I oto mamy prolog! Wiem, że najlepszy on nie jest, ale nie wiedziałam za bardzo od czego zacząć.

Mam nadzieję, że będzie dużo komentarzy, a wkrótce pojawi się kolejny rozdział! :)

No i nie mogłam powstrzymać się od dodania tej piosenki jako podkładu (mimo, że śpiewa ją Daniel, a o nim na razie mowy nie było xd), bo moim zdaniem pasuje...

No, cóż... już wyszło na jaw, że jestem dziwna :D

Marta J